Prudencio Saez MODEL 132 - Bouwjaar 1991.

Een van de duurdere modellen uit de reeks gitaren die

Prudencio Saez al decennia lang in Valencia produceert.

Het betreft hier wel het oudere model in de reeks top-

modellen van deze bouwer. Het model 132 is nu voor-

zien van een lattice bracing, zeer waarschijnlijk vanuit 

commercieel oogpunt (de populariteit van de Greg 

Smallman gitaren) Dit model is voorzien van de tradi-

tionele waaiervormige bracing en een andere kop.

SOLD.

Ditmaal een mooi fichten bovenblad dat qua klank alleen 

maar groeit naarmate de gitaar bespeeld wordt en ouder 

wordt. Ook het binnenwerk van deze gitaar laat de hoge

bouwkwaliteit zien: Prima lijmwerk, verstevigingsribben

voor de zijkanten, Een Spaanse "tong" (De hiel van de

hals in de kast doorlopend. En netjes gevormde ribben

op zowel boven als achterblad.

Een mooie rozet, smaakvol zoals ook een ebbenhouten 

toets die natuurlijk erg slijtvast is en alleen op de duur-

dere modellen wordt meegeleverd.

En een detail shot - wel degelijk ingelegd.

Deze gitaar dateert uit 1991 maar heeft op enkele onbetekenende

gebruikerssporen nog niets geleden. Frets ook nog in prima staat.

Het model 132 heeft altijd behoord tot de top van de modellen

die door Prudencio Saez gevoerd zijn.

De kam met het gecompenseerd geplaatste kambeentje.

Deze compensatie verdient voor sommige gitaristen een

nadere uitleg. Door het indrukken van de snaar, verhoog 

je de spanning in de snaar waardoor deze eigenlijk "te" 

hoog klinkt. Om dit te "compenseren wordt het kambeentje

net wat verder weg geplaatst (naar rechts / beneden)

De directe lengtes gemeten van topkam tot 12e fret en

vanaf de 12e fret naar het kambeentje verschillen dus

t.o.v.  elkaar. De laatste afstand is plm. 2 mm meer.

De bassnaren hebben meer nodig, de melodiesnaren

minder. Dat is de reden waarom het kambeentje min 

of meer scheef wordt geplaatst. In vroeger tijden hield 

men er geen rekening mee met als gevolg dat het octaaf 

te hoog klonk. De eerste stap naar compensatie werd

gedaan door de hele kam een beetje schuin te zetten.

Men treft dit nog al eens aan op gitaren uit de eerste 

helft van de vorige eeuw!  En soms zelfs ook nog wel 

tegenwoordig. Overigens een mooi recht bovenblad. 

Geen vervormingen.

Ruim voldoende kambeenhoogte bij een prettige speelactie.

Een fraai uiterlijk mag er naast een prima geluid natuurlijk

altijd zijn. Ook hier is een ebbenhouten strip aangebracht 

in de hals voor de maximale stabiliteit.

Een sierstrip verdeelt het achterblad in twee (gespiegelde)

helften zoals bij de bouw van gitaren altijd wordt gedaan.

Voor zij- en achterkant is uiteraard gebruik gemaakt van 

massieve materialen.

Secure aansluiting hals body en ook netjes gelakt op 

deze moeilijke plaatsen.

Zoals te doen gebruikelijk zijn er geen positiemarkers

geplaatst op de zijkant van de toets. Kan kosteloos 

voor U gedaan worden.

Pittige kopvorm maar wel gevoelig voor schades bij de

plaatsing van de gitaar tegen een muur. Niet doen dus.

Breedte topkam 52 mm. Mensuur 650 mm.

Nu allemaal nog helemaal gaaf van uiterlijk!

Nette en goed werkende mechanieken die toch altijd 

weer een sieraad zijn op een goede klassieke gitaar.

Hieronder een reactie op iemand die informatie vroeg

over zijn Prudencio Saez uit 1998, toen nog exact het-

zelfde uitgevoerd als de hier aangeboden gitaar.

Re: Guitar Prudencio Saez, model 132 Message by 

Alejandro Gerardo 2015, I have one and I am delighted!

Comfortable, sonorous, many harmonics, and the finest 

neck I have ever seen. Mine is Madagascar rosewood 

and a spruce top  all solid. When they stopped making 

them,  it was listed for 1,600 Euros. It is superior to the

model 138, clearer sound, better bass, very balanced. It 

is on a level like guitars of 2000-2500 € current. It will

cost you a lot to replace it, the others will sound less 

or they will be hard, or deaf, or less harmonic ... If you

want something more, you tell me, in open or private. 

Regards Alejandro Gerardo

Black Widow Electric Guitar (Matsumoku) plm. 1972 / 1974

In fact not my guitar but the Acoustic brand (USA) introduced 

this model being quite scarce and played by Jimi Hendrix and 

Frank Zappa (among others). Quite heavy but still a semi 

acoustic guitar with its' cavities. There are very few 'parts'

pictures on the internet alas, so I will make them and explain 

what I found further around these remarkable guitars. Take a 

listen to one of the Black Widow guitar video's on YouTube.

 

A bit in the Gretch tradition as that brand also equipped the back

of some of their models with a leather looking piece.

What is original and what is not I'm still not able

to say but the pick ups do not seem to be humbucker 

types of pick up as the magnet are in the middle and 

within time I will take more pictures of these Maxon

type pick ups and in fact the same as on the guitars

of Jimi Hendrix and Frank Zappa. They more look 

like the so called P 90 pick ups from Gibson. But

a dummy coil on top could be responsible for the 

fact that it works as a humbucker. A fretless version 

of the first edition of these guitars was given to 

George Harrison. Quite rare but he used that guitar 

on the "White Album" in the song "Happiness is 

a warm gun". Sold in 2020 at Bonhams' for about 

300.000 USD.

 

About the same guitar found on the internet. No logo

but certainly produced by Matsumoku - Japan. A se-

curely crafted body but the pots, wiring and selector

switch are quite mediocre. A good working bridge 

and solidly made neck with good fretwork. On the 

right my own Matsumoko guitar is visible.

I can understand that the two screw attachment to

the body might raise questions but the neck has been

sticked into the body as far as the bridge placing.

A really stable solution regarding the tension that

is coming on the neck itself. Also satisfying as

we are dealing with a 24 fret neck!

I already made remarks around the electronics but seeing 

these tuners one might believe that this guitar has been 

fitted with very deluxe tuners from Gotoh, a respectable 

factory and brand. They work very well.

This added piece of wood to the actual neck is making this 

guitar stable and apart from that the neck that is quite long 

it still is absolutely straight and can be adjusted if needed

by a built in truss rod.

The fingerboard is a nice piece of rosewood and this guitar 

has been taken apart as it needed a good cleaning and to make

pictures about how it has been designed. As for the fretwork

this guitar needs about 7 frets to be replaced. They are too

far gone. A new topnut will complete this neck as everything

was sturdily glued together and simply broke off.

As this picture attests the guitar has been provided with 

a partly semi acoustic construction. The stop tailpiece 

however has been mounted on solid wood again. I do

not think the whole body is made out of maple on this

Matsumoku made Black Widow. I think they used the

darker colored mahogany though very fine grained

(and heavy!) while the cap glued on this wood seems 

to be maple indeed.

A bit strange is that the neck pocket and the pick up cavity

are done in one move. There is no issue in this construction

as the neck moves all the way through the cavity here above.

Besides the two holes for the neck attachment there is a 

third insert used to install a round piece of cork on this spot. 

The neck itself has the same small cavity and together with

the two screws at the end of the body and one screw near 

the bridge it makes a sturdy fit for this neck and gives the

possibility to adjust the neck / body angle. The pick ups 

have been mounted with springs so the possibility is there 

to adjust the height of the pick up pole pieces to the strings.

I also would have supplied the screw for the neck near the 

bridge with a spring to make the connection even more 

stable. Now the tension of the strings alone have to hold

the neck in its' place. That extra spring would have acted 

as such. Can also be installed afterwards.

The cavity for the selector switch is also a difference 

between the formerly produced Black Widow guitars 

in the USA. This is more in the Gibson tradition but

can be used as a confirmation this guitar to be produced

 in Japan either not branded or Aria branded though 

Moseley claimes the last 200 guitars to be made by

himself. He already had connections with the Japanese

workforce in an earlier stage.

The non branded headstock is a bit of a mix between a Gibson 

and an old Kay guitar, popular long ago in the USA. The truss

rod cover is another detail to look at. Most of the original truss

rod covers do have this shape but there are also covers 

modelled in another, more square way.

Discussions may arise around these pick ups but these are

the Maxon produced ones. The pole pieces can be adjusted

with an Allen Wrench key. And the rather wide coil seems 

to betray it not to be a humbucker pick up though the possi-

bility may arise that there are two coils placed on top of each 

other. And indeed there seemed to be a dummy coil placed 

on top of the real coil.

Another side view where the springs can be seen for

height adjustment,

To my opinion AlNiCo magnets but I'm not a connaisseur

in that field. The pick ups work very well in combination

with this guitar. That cooperation isn't always there but when

you take a look at the Danelctro Convertible guitars in

combination with their lipstick pick ups. Great sounding.

As for AI, the magnets used by Matsumoku were AlNiCo 8.

On the left there is a extra ground lip to be screwed together

with the mounting of the pick ups. Both pickups are showing

some slight detoriation of the magnet strength which results

in a weak first string signal. Experiments with a strong 

magnet made clear that it was all about the magnet strength 

as you can (temporarily) restrength the magnets with a

a good and even sound result but it vanishes after a while.

Therefore some new magnets (AlNiCo V) will be

mounted in the near future.

This is the back of an original Acoustic USA produced guitar.

4 screws to hold the neck. I think the Japanese did a very 

successful addition in adding a piece of wood all through the 

body's guitar as the neck is already quite long and therefore

must be able to resist a lot of tension. On the other hand I

presume the American made guitars are fitted with better 

quality pots and pick up selector switch.

More screws for the imitation "leather" back plate.

Moreover, the switch cover plate difference can be 

seen as well. I think to have seen a volute on the 

back of the head of an original "Acoustic" branded

guitar as has been published here beyond!

On the left is the "Acoustic" branded back of the headstock

so USA made. The original tuners on that one have gone but

they are present on the back of the head on the right but

the "original" USA made one indeed is made with a volute.

This is the original bridge with their specific rounded saddles

that can take care of the right intonation with Allen Wrench

screws. The bolts on either side cannot be adjusted in hight 

as they are resting on the bottom of the bushings in the body.

You are able to change the height of the bridge with the nuts.

The 'hole" in the middle has been ment for the third screw

to hold the neck. As the distance between the two visible 

outer screws at the end of the body and this one near the 

bridge is quite big, it makes a very reliable connection.

To my opinion the bolts are a bit too long as now they

are resting on the bottom of the bushings for the bridge.

You can always swap these bolts for shorter ones.

The rather big saddles were ment to add more sustain to the 

guitar. Though there is a cavity up to the bridge in the body,

the 2 bolts are mounted in an embedded metal part in the body

Two nuts at the bottom can be used for the height adjustment.

The bolts are not screwed so the bridge can be taken apart

easily when necessary.

The "leather look" plastic cover on the back has been

mounted with sort of push buttons and can be removed

in order to get access to the control cavity. The Japanese

models have this unit screwed, in fact more safe as by 

pulling it off, the "pillow" can be easily damaged.

In fact the form of the stiching in the middle should

look like a Black Widow spider, hmmm..

With most parts removed from the body, a good cleaning

might do a great job and it does. For that purpose I'm

using a mild component often used by violin makers:

The so called "Nicko" fluid, a French product.

(Francisco) BROS guitar Type B50 with extra ornamentations

Hier vindt U een wel bijzonder exemplaar uit het atelier 
van BROS Guitarras. Ze hebben hun atelier vlakbij de stad
Alicante en het is inmiddels een familiebedrijf. Dit exem-
plaar is nog gebouwd door de vader die zijn opleiding heeft 
genoten bij de firma van Dolores Marin en Jose Roca uit 
Valencia. Momenteel wordt dit model nog steeds geprodu-
ceerd maar de ornamentatie is dan net wat eenvoudiger. 
Misschien was dit een experimentje van papa? Nu met de
extra ornamentatie en verdere toevoegingen zoals een 
benen topkam en kambeentje. VERKOCHT.

Ondanks dat deze gitaar meer dan 15 jaar oud is (toen
werd het Francisco BROS label nog gebruikt) is hij in
nagenoeg nieuwstaat. Een kleine reparatie aan de bin-
nenkant van de klankkast was noodzakelijk voor meer
stabiliteit. Inmiddels probleemloos opgelost. De 
scale van deze gitaar is 650 mm. De eigen frequentie
van de klankkast is G# dus ongeveer 103 Herz.

Interessant vind ik het gebruik van de kleur groen in
deze rozet maar daarnaast ook in de randinleg om kop 
en body die niet te vinden is op de huidige modellen B50.
De gitaarbouwer die ook graag de kleur groen gebruikte
was natuurlijk Vicente Arias die de meest prachtige ro-
zetten wist te creëren. Of er gezien de net wat luxere 
uitvoering ook nog constructief verschillen zijn met
met de huidige B50 modellen, weet ik helaas niet te 
vertellen. Wel is de afwerking van de balken op het
achterblad gewoon beter verzorgd. Vergelijk de balk,
zichtbaar in het klankgat, maar eens met een al verkocht 
B50 model van Francisco BROS op de site van Reverb!

Het label waar de Francisco BROS gitaren destijds van 
voorzien werden. Tegenwoordig wordt alleen de merk-
naam BROS nog gebruikt. Dat dateert deze gitaar ook
enigszins. Allereerst gebouwd door de vader van de 
huidige eigenaar van dit atelier en dat meer dan 
15 jaar geleden. 

De naam Francisco verwijst daar natuurlijk naar. 
De volledige naam van de oprichter van dit bedrijf
luidde voluit: Francisco Broseta Rogli. Hij heeft het
bouwersvak geleerd bij de kleindochter van Andres
Marin die eind jaren vijftig samen met Jose Roca
een gitaaratelier had. Daar ontmoette hij zijn vrouw
die het vak geleerd heeft in de ateliers van Hijos de
Vicente Tatay. Genoeg connecties met Valencia!

Ook hier is de kleur groen in het purfling werk 

terug te vinden met daarnaast een ebben verste-

vigingsstrip in de hals.

Een mooie tekening van het hout (Indiaas palissander) 

dat bovendien massief is uitgevoerd. Datzelfde geldt

(uiteraard) voor het bovenblad) dat van ceder is.

De letter B blijft de duidelijke herkenning die de

huidige B50 gitaren en andere modellen ook nu

nog hebben. Het topkammetje gaat vervangen wor-

den want dat is jammer genoeg nu van kunststof.

Dat wordt uit massief been gemaakt evenals

het brugbeentje. Een extra die eigenlijk al weer

gauw op zo'n 80 Euro neerkomt als je het moet

laten doen. Breedte topkam 52 mm.

Nette mechanieken en een onbeschadigde kop. dit

model is eigenlijk vergelijkbaar met het eveneens

geheel uit massieve materialen vervaardigd model

7P van Alhambra. Daar hangt dan wel een prijskaartje

aan van 995 Euro. Absoluut van vergelijkbare kwa-

liteit al heb je ook daar 'uitschieters" qua klank.

Deze foto is niet zozeer toegevoegd voor de 

mechanieken maar meer voor het etaleren

van de groene inleg langs de fineerlaag van 

de kop. De mechanieken zijn overigens van

goede kwaliteit. Jammer dat vaak eenzelfde

modelnummer gebruikt wordt voor gitaren

die eigenlijk verschillend van elkaar zijn.

Ik kom dat vaker tegen bij in Spanje gepro-

duceerde instrumenten.