Gibson LG1 1967: Gebroken kop en de restauratie ervan.

Een erg vervelend gezicht voor gitaristen maar het 

gebeurt nogal eens. Vanwege de schuine plaatsing 

van de kop op de hals zijn met name Gibson gitaren 

vaak het slachtoffer bij het achterover vallen van de 

gitaar .Deze gitaar kwam zo aan bij een koper. Het 

was bekend dat er een kop reparatie aan de gitaar 

verricht was maar hier was voor mij duidelijk te zien 

dat het de oude breuk betrof met vreemd genoeg geen 

lijm residu. De koper kreeg natuurlijk zijn geld terug.

SOLD.

Naast de breuk was er een inzetstuk te zien bij de oude

reparatie wat mij ertoe deed besluiten een heel nieuwe

kop te maken. Hierbij ging ik gebruik maken van het 

feit dat de kop bestaat uit 3 delen die in de lengte aan

elkaar gelijmd worden.

Links is een duidelijk recht stuk te zien dat mij ertoe

uitnodigde dit ook aan de rechterkant te maken. Ver-

volgens kan er een middengedeelte gemaakt worden 

met dezelfde afmetingen als de halsbreedte.

Links is aan de afgebroken kop het indertijd 

geplaatste ontbrekende stuk te zien.

Hier is de grof uitgezaagde kop te zien die nog

"gefine-tuned" moet worden nadat er fineerlagen

op voor en achterkant geplaatst gaan worden.

Het schuine gedeelte wat het toekomstige lijmvlak is,

wordt versterkt door de twee doorlopende gelijmde

"vleugels" van de kop met elk ook weer hun eigen

"lijmvlak". De fineerlagen versterken de boel extra.

Nauwkeurig passend moet dan ook een "hellend"

vlak aangebracht worden op het uiteinde van de hals.

Ik laat hier bewust een stukje lijmvlak over aan de 

achterkant van de kop. De fineerlaag uit een stuk

voor de achterkant wordt hierop vastgelijmd, ervoor

zorg dragend dat de verbinding als geheel nog eens

extra verstevigd wordt.

Links en rechts worden de doorlopende lipjes na verlijming

netjes "weggeschaafd". Ik gebruik daar overigens dremel-

gereedschap voor.

De fineerlaag voor de achterkant loopt keurig 

"in de pas" met de achterkant van de hals.

Voorwaarde is wel dat ook de fineerlaag een afge-

schuind vlak krijgt voor e.e.a. verlijmd gaat worden.

Het ziet er na verlijming ongeveer zo uit.

Voor het uitvlakken van de voorkant gebruik ik een 

mengsel van lijm met het oorspronkelijk zaagsel.

Kleurverschillen maken niet uit want er komt toch

een zwarte plastic fineerlaag op.

De hele hals is hier al weer kaal gemaakt en dan is 

cellulose lak toch altijd nog gemakkelijk verwijderbaar.

Om e.e.a. van een fraaie aanblik te voorzien, zal de

hals en dan met name de kop donkerbruin gebeits gaan 

worden waarna er blanke lak over hals en kop gespoten

wordt. Hiervoor wordt een Alkyd lak gebruikt.

De fineerlaag is aangebracht op de voorkant. De gaten

voor de mechanieken worden nu pas geboord omdat de

fineerlaag even vastgelijmd zit. De toegang tot de truss

rod was al gemaakt natuurlijk. Een nieuw Gibson logo

wordt in een later stadium geplaatst maar wel voor de 

definitieve blanke laklaag. Op de achterkant wordt het

serienummer, wat bij deze gitaar hoort, er weer netjes

ingezet.

De donkere beits maakt de hele reparatie nagenoeg

onzichtbaar. 1 vernislaag ter protectie van de beits

op waterbasis is wel even aangebracht.

De hele hals moest natuurlijk opnieuw gedaan 

worden om e.e.a. in kleur met elkaar te krijgen. 

Na 6 tot 8 lagen is de laklaag weer strak en niet te 

glad bij het bespelen van de gitaar maar zeker ook 

niet "plakkerig".

De kopplaat is hier verlijmd en wordt met de bussen 

van de mechanieken op zijn plaats gehouden.

Een logo dat weliswaar niet gekopieerd is van

het oude jaren zestig logo maar wel kwaliteit

heeft en met wat lagen vernis mooi gelijk met

de bovenplaat kan worden overgespoten.

Deze logo's doen een beetje denken aan de 

latere Martin logo's  zoals ze nu toegepast

worden: Mooi scherp van snit.

De snaren er weer op en even afwachten wat de trekkracht 

ervan voor de hals betekent. Soms even de trussrod opnieuw

instellen maar dat gebeurt pas na een tijdje.

Het achterblad was al ooit eerder aangepakt.

De kleuren "matchen" goed en alle

schade van vroeger is onzichtbaar.

Dit lijkt op een "achterstevoren" gelijmde kam maar

het originele plastic model dat vervormd was onder de 

spanning van de snaren, zag er identiek uit. Vervangen

door een palissander exemplaar.

Voor wat betreft de "fretwear" hier een foto van de 

onderste frets. Kan nog prima en geeft geen problemen

op dit moment. De frets kunnen overigens met gemak 

een eventuele vlakbeurt hebben.

Opvallend bij deze toch wat goedkopere Gibson

is natuurlijk het fijngenerfd bovenblad wat door-

gaans op duurdere exemplaren geplaatst wordt.

Het originele registratienummer is opnieuw ingestanst.

Hals / Kop verbinding is nu weer volkomen

betrouwbaar. Het blijft echter uitkijken bij

Gibson gitaren voor het achterover vallen.

Nog wat extra close ups van de gerepareerde plek.

De mechanieken doen hun dienst nog prima.

Prettig aanvoelende maar wel smalle hals op deze gitaren. 

Het geluid is echter groot: Veel volume met dat door blues 

en rock gitaristen zo gewenste rauwe randje aan het geluid. 

Aanvankelijk ooit een tweede LG1 gehad die totaal anders 

klonk, een beetje zoals een Martin in het klein. Deze heeft 

die specifieke blues sound die je doorgaans kan en mag 

verwachten van dit type gitaar.

Ook deze verbinding is nog prima evenals een

mooi strak bovenblad wat bij oudere Gibsons

wel eens anders is.

Een bovenblad dat verder vrij van scheuren is.

De veel te dikke (en nogal grote) slagplaat is

verwijderd omwille van het beter kunnen vibre-

ren van het bovenblad. Heeft onmiskenbaar zijn

effect gehad! Geen volledig originele gitaar

meer dus maar zeker nog wel voor jaren 

een prima "werkpaard".

Prudencio Saez MODEL 132 - Bouwjaar 1991.

Een van de duurdere modellen uit de reeks gitaren die

Prudencio Saez al decennia lang in Valencia produceert.

Het betreft hier wel het oudere model in de reeks top-

modellen van deze bouwer. Het model 132 is nu voor-

zien van een lattice bracing, zeer waarschijnlijk vanuit 

commercieel oogpunt (de populariteit van de Greg 

Smallman gitaren) Dit model is voorzien van de tradi-

tionele waaiervormige bracing en een andere kop.

SOLD.

Ditmaal een mooi fichten bovenblad dat qua klank alleen 

maar groeit naarmate de gitaar bespeeld wordt en ouder 

wordt. Ook het binnenwerk van deze gitaar laat de hoge

bouwkwaliteit zien: Prima lijmwerk, verstevigingsribben

voor de zijkanten, Een Spaanse "tong" (De hiel van de

hals in de kast doorlopend. En netjes gevormde ribben

op zowel boven als achterblad.

Een mooie rozet, smaakvol zoals ook een ebbenhouten 

toets die natuurlijk erg slijtvast is en alleen op de duur-

dere modellen wordt meegeleverd.

En een detail shot - wel degelijk ingelegd.

Deze gitaar dateert uit 1991 maar heeft op enkele onbetekenende

gebruikerssporen nog niets geleden. Frets ook nog in prima staat.

Het model 132 heeft altijd behoord tot de top van de modellen

die door Prudencio Saez gevoerd zijn.

De kam met het gecompenseerd geplaatste kambeentje.

Deze compensatie verdient voor sommige gitaristen een

nadere uitleg. Door het indrukken van de snaar, verhoog 

je de spanning in de snaar waardoor deze eigenlijk "te" 

hoog klinkt. Om dit te "compenseren wordt het kambeentje

net wat verder weg geplaatst (naar rechts / beneden)

De directe lengtes gemeten van topkam tot 12e fret en

vanaf de 12e fret naar het kambeentje verschillen dus

t.o.v.  elkaar. De laatste afstand is plm. 2 mm meer.

De bassnaren hebben meer nodig, de melodiesnaren

minder. Dat is de reden waarom het kambeentje min 

of meer scheef wordt geplaatst. In vroeger tijden hield 

men er geen rekening mee met als gevolg dat het octaaf 

te hoog klonk. De eerste stap naar compensatie werd

gedaan door de hele kam een beetje schuin te zetten.

Men treft dit nog al eens aan op gitaren uit de eerste 

helft van de vorige eeuw!  En soms zelfs ook nog wel 

tegenwoordig. Overigens een mooi recht bovenblad. 

Geen vervormingen.

Ruim voldoende kambeenhoogte bij een prettige speelactie.

Een fraai uiterlijk mag er naast een prima geluid natuurlijk

altijd zijn. Ook hier is een ebbenhouten strip aangebracht 

in de hals voor de maximale stabiliteit.

Een sierstrip verdeelt het achterblad in twee (gespiegelde)

helften zoals bij de bouw van gitaren altijd wordt gedaan.

Voor zij- en achterkant is uiteraard gebruik gemaakt van 

massieve materialen.

Secure aansluiting hals body en ook netjes gelakt op 

deze moeilijke plaatsen.

Zoals te doen gebruikelijk zijn er geen positiemarkers

geplaatst op de zijkant van de toets. Kan kosteloos 

voor U gedaan worden.

Pittige kopvorm maar wel gevoelig voor schades bij de

plaatsing van de gitaar tegen een muur. Niet doen dus.

Breedte topkam 52 mm. Mensuur 650 mm.

Nu allemaal nog helemaal gaaf van uiterlijk!

Nette en goed werkende mechanieken die toch altijd 

weer een sieraad zijn op een goede klassieke gitaar.

Hieronder een reactie op iemand die informatie vroeg

over zijn Prudencio Saez uit 1998, toen nog exact het-

zelfde uitgevoerd als de hier aangeboden gitaar.

Re: Guitar Prudencio Saez, model 132 Message by 

Alejandro Gerardo 2015, I have one and I am delighted!

Comfortable, sonorous, many harmonics, and the finest 

neck I have ever seen. Mine is Madagascar rosewood 

and a spruce top  all solid. When they stopped making 

them,  it was listed for 1,600 Euros. It is superior to the

model 138, clearer sound, better bass, very balanced. It 

is on a level like guitars of 2000-2500 € current. It will

cost you a lot to replace it, the others will sound less 

or they will be hard, or deaf, or less harmonic ... If you

want something more, you tell me, in open or private. 

Regards Alejandro Gerardo

Black Widow Electric Guitar (Matsumoku) plm. 1972 / 1974

In fact not my guitar but the Acoustic brand (USA) introduced 

this model being quite scarce and played by Jimi Hendrix and 

Frank Zappa (among others). Quite heavy but still a semi 

acoustic guitar with its' cavities. There are very few 'parts'

pictures on the internet alas, so I will make them and explain 

what I found further around these remarkable guitars. Take a 

listen to one of the Black Widow guitar video's on YouTube.

 

A bit in the Gretch tradition as that brand also equipped the back

of some of their models with a leather looking piece.

What is original and what is not I'm still not able

to say but the pick ups do not seem to be humbucker 

types of pick up as the magnet are in the middle and 

within time I will take more pictures of these Maxon

type pick ups and in fact the same as on the guitars

of Jimi Hendrix and Frank Zappa. They more look 

like the so called P 90 pick ups from Gibson. But

a dummy coil on top could be responsible for the 

fact that it works as a humbucker. A fretless version 

of the first edition of these guitars was given to 

George Harrison. Quite rare but he used that guitar 

on the "White Album" in the song "Happiness is 

a warm gun". Sold in 2020 at Bonhams' for about 

300.000 USD.

 

About the same guitar found on the internet. No logo

but certainly produced by Matsumoku - Japan. A se-

curely crafted body but the pots, wiring and selector

switch are quite mediocre. A good working bridge 

and solidly made neck with good fretwork. On the 

right my own Matsumoko guitar is visible.

I can understand that the two screw attachment to

the body might raise questions but the neck has been

sticked into the body as far as the bridge placing.

A really stable solution regarding the tension that

is coming on the neck itself. Also satisfying as

we are dealing with a 24 fret neck!

I already made remarks around the electronics but seeing 

these tuners one might believe that this guitar has been 

fitted with very deluxe tuners from Gotoh, a respectable 

factory and brand. They work very well.

This added piece of wood to the actual neck is making this 

guitar stable and apart from that the neck that is quite long 

it still is absolutely straight and can be adjusted if needed

by a built in truss rod.

The fingerboard is a nice piece of rosewood and this guitar 

has been taken apart as it needed a good cleaning and to make

pictures about how it has been designed. As for the fretwork

this guitar needs about 7 frets to be replaced. They are too

far gone. A new topnut will complete this neck as everything

was sturdily glued together and simply broke off.

As this picture attests the guitar has been provided with 

a partly semi acoustic construction. The stop tailpiece 

however has been mounted on solid wood again. I do

not think the whole body is made out of maple on this

Matsumoku made Black Widow. I think they used the

darker colored mahogany though very fine grained

(and heavy!) while the cap glued on this wood seems 

to be maple indeed.

A bit strange is that the neck pocket and the pick up cavity

are done in one move. There is no issue in this construction

as the neck moves all the way through the cavity here above.

Besides the two holes for the neck attachment there is a 

third insert used to install a round piece of cork on this spot. 

The neck itself has the same small cavity and together with

the two screws at the end of the body and one screw near 

the bridge it makes a sturdy fit for this neck and gives the

possibility to adjust the neck / body angle. The pick ups 

have been mounted with springs so the possibility is there 

to adjust the height of the pick up pole pieces to the strings.

I also would have supplied the screw for the neck near the 

bridge with a spring to make the connection even more 

stable. Now the tension of the strings alone have to hold

the neck in its' place. That extra spring would have acted 

as such. Can also be installed afterwards.

The cavity for the selector switch is also a difference 

between the formerly produced Black Widow guitars 

in the USA. This is more in the Gibson tradition but

can be used as a confirmation this guitar to be produced

 in Japan either not branded or Aria branded though 

Moseley claimes the last 200 guitars to be made by

himself. He already had connections with the Japanese

workforce in an earlier stage.

The non branded headstock is a bit of a mix between a Gibson 

and an old Kay guitar, popular long ago in the USA. The truss

rod cover is another detail to look at. Most of the original truss

rod covers do have this shape but there are also covers 

modelled in another, more square way.

Discussions may arise around these pick ups but these are

the Maxon produced ones. The pole pieces can be adjusted

with an Allen Wrench key. And the rather wide coil seems 

to betray it not to be a humbucker pick up though the possi-

bility may arise that there are two coils placed on top of each 

other. And indeed there seemed to be a dummy coil placed 

on top of the real coil.

Another side view where the springs can be seen for

height adjustment,

To my opinion AlNiCo magnets but I'm not a connaisseur

in that field. The pick ups work very well in combination

with this guitar. That cooperation isn't always there but when

you take a look at the Danelctro Convertible guitars in

combination with their lipstick pick ups. Great sounding.

As for AI, the magnets used by Matsumoku were AlNiCo 8.

On the left there is a extra ground lip to be screwed together

with the mounting of the pick ups. Both pickups are showing

some slight detoriation of the magnet strength which results

in a weak first string signal. Experiments with a strong 

magnet made clear that it was all about the magnet strength 

as you can (temporarily) restrength the magnets with a

a good and even sound result but it vanishes after a while.

Therefore some new magnets (AlNiCo V) will be

mounted in the near future.

This is the back of an original Acoustic USA produced guitar.

4 screws to hold the neck. I think the Japanese did a very 

successful addition in adding a piece of wood all through the 

body's guitar as the neck is already quite long and therefore

must be able to resist a lot of tension. On the other hand I

presume the American made guitars are fitted with better 

quality pots and pick up selector switch.

More screws for the imitation "leather" back plate.

Moreover, the switch cover plate difference can be 

seen as well. I think to have seen a volute on the 

back of the head of an original "Acoustic" branded

guitar as has been published here beyond!

On the left is the "Acoustic" branded back of the headstock

so USA made. The original tuners on that one have gone but

they are present on the back of the head on the right but

the "original" USA made one indeed is made with a volute.

This is the original bridge with their specific rounded saddles

that can take care of the right intonation with Allen Wrench

screws. The bolts on either side cannot be adjusted in hight 

as they are resting on the bottom of the bushings in the body.

You are able to change the height of the bridge with the nuts.

The 'hole" in the middle has been ment for the third screw

to hold the neck. As the distance between the two visible 

outer screws at the end of the body and this one near the 

bridge is quite big, it makes a very reliable connection.

To my opinion the bolts are a bit too long as now they

are resting on the bottom of the bushings for the bridge.

You can always swap these bolts for shorter ones.

The rather big saddles were ment to add more sustain to the 

guitar. Though there is a cavity up to the bridge in the body,

the 2 bolts are mounted in an embedded metal part in the body

Two nuts at the bottom can be used for the height adjustment.

The bolts are not screwed so the bridge can be taken apart

easily when necessary.

The "leather look" plastic cover on the back has been

mounted with sort of push buttons and can be removed

in order to get access to the control cavity. The Japanese

models have this unit screwed, in fact more safe as by 

pulling it off, the "pillow" can be easily damaged.

In fact the form of the stiching in the middle should

look like a Black Widow spider, hmmm..

With most parts removed from the body, a good cleaning

might do a great job and it does. For that purpose I'm

using a mild component often used by violin makers:

The so called "Nicko" fluid, a French product.